Rozemarijn

Lời bài hát kèm hợp âm cùng dòng

[Verse 1]
[D]Rozemarijn wou geen
muur[G]bloempje [D]zijn
en [G]daarom ging zij naar [D]de [Eb]stad.
[D]Ze kocht mooie kleren
van [G]witte sa[D]tijn,
die za[G]ten heel krap onder [D]gat.[Eb][D]
Ze [G]stifte haar lipjes
en [D]verfde huurhaar en rokjes
[G]ver [D]boven de kni[Eb]e.
[D]Daar[G]boven was alles [D]oké,
reken maar, die twee [G]daar, [D]le ken er [Eb]drie.
[D]Damdi di di di, damdi di [G]di,
[D]die twee daar,
dat leken er [Eb]drie.[D][Eb][D]
Rozemarijn wou geen [G]muurbloempje [D]zijn,
en [G]daarom ging zij naar [D]de stad.
[Eb]Ze h[D]uurde een kamer
en [G]kocht een [D]gordijn
en had [G]vaak geen broek
aan [D]der [Eb]gat.[D]
Ze had [G]du re klanten,
wel [D]tien op een dag,
haar rokje dat ging telkens uit.
Ze za[G]t maar te kijken
tot [D]ie mand haar zag,
dan [G]knipoogde zij door [D]de ruit.
Dam [G]didi [D]didi, dam didi [G]duid,
al [D]knippoode zij [G]door [D]de ruit.
Roze Marijn wer[G]d steeds ouder e[D]n klein,
ze had [G]al les in het leven ge[D]had.
Ze stierf op een dag
van [G]de liefde [D]en [Eb]de gein,
[D]ze ging [G]met haar gat in [D]een [Eb]gat.
[D]Er [G]staat op haar grafsteen
[D]een heel wijze spreuk,
zonder [A]veel frok [D]en venijn.
[G]Hij stond al heel lang op [D]haar slaapkamerdeur,
ik wilde geen muurbloempje zijn.
Dam [G]di di [D]di, [A]dam di [D]di di,
dam [G]di di di di di [D]dam.
Dam di di [A]di, dam [D]di di di,
ik wilde geen muurbloempje [D]zijn.