Hợp âm Nooit Meer Klagen, Nooit Meer Vragen

Lời & hợp âm

[Intro 1]
[G][Am][F][C][F][C][G]
[C]

[Verse 1]
Heb [C]je oren om te horen en ogen om te kijken,
dan [F]zie je het bewe[G]gen van je [C]hand.
En twee voeten om te lopen en
nog iets om op te hopen
En misschien [F]heb je daarbij
[G]een goed ver[C]stand
En [F]je hebt ook nog een dak boven je [C]hoofd
En [F]iets waar jij nog altijd in ge[C]looft
En een vrouw om te beminnen,
en een dag om te beginnen
En [F]na gekomen wa[G]t je hebt bel[C]oofd
Nooit [F]meer klagen, nooit [C]meer vragen
Want je bent toch al een
heel gelukkig [G]mens
Nooit [F]meer klagen, nooit [C]meer vragen,
geluk heeft toch voor [G]iedereen een [C]grens.
Je hebt een kind om van te houden,
of een dochter die pas trouwden,
[F]een bloem waar je de [G]kleu
ren van kunt [C]zien.
Elke dag is om te leven,
om te krijgen en te geven
En mor[F]gen wordt het be
[G]ter nog misschien
[C]En ben [F]je kwaad,
gooi dan een asbak[C]stuk
Want [F]scherven brengen
ook voor jou ge[C]luk
Als je blij bent, mag je lachen
Bij verdriet, dan mag je huilen
En [F]maak je verder, [G]maar niet al te [C]druk
Nooit meer [F]klagen, nooit meer [C]vragen
Want je bent toch al een
heel gelukkig [G]mens
Nooit meer [F]klagen, nooit [C]meer vragen
Geluk heeft toch voor [G]iedereen een [C]grens
Heb je een stem om mee te spreken,
als je slapen wil een deken
Een [F]huis waar je geluk[G]kig mee kunt [C]zijn
Heb je knieën om te knielen,
bid voor honderdduizend zielen in
Am[F]sterdam,
Pa[G]rijs of in
Ber[C]lijn.
De ster[F]ren blijven toch wel boven [C]staan,
het [F]wa ter komt bij jou toch uit de [C]kraan.
En die gouden zonnestralen, hoge bergen die pedalen,
waar [F]ko men die toch [G]al lemaal van[C]daan?
Nooit meer [F]klagen, nooit [C]meer vragen,
want je bent toch al een heel gelukkig [G]mens.
Nooit meer [F]klagen, nooit meer [C]vragen
Geluk heeft toch voor
[G]iedereen een [C]grens
Nooit meer [F]klagen, nooit [C]meer vragen
Want je bent toch al een hekel